انواع جراحی سینوس و انوع تیپ های استخوان

 

 

بزرگ شدن سینوس و نیاز به جراحی سینوس لیفت برای کاشت ایمپلنت :

سینوس به این صورت است که در فک بالا و پایین در جای خالی دندان‌های افتاده رشد می‌کند و فضای کاشت ایمپلنت را کم می‌کند. در چنین مواقعی باید برای کاشت ایمپلنت توسط پیوند استخوان فضا سازی کرد تا ایمپلنت دندان بتواند در استخوان جدید کاشت شود. این عمل را سینوس لیفت می‌نامند که به دو شکل انجام می‌شود.

سینوس لیفت بسته (Close Sinus Lift) :

سینوس لیفت بسته برای فضاهایی که حداکثر 3 الی 5 میلیمتر جا نیاز است انجام می‌شود و برای ایجاد فضای بیشتر بایستی از سینوس لیفت باز استفاده شود که این مدل هم‌زمان با کاشت ایمپلنت صورت می‌گیرد و بعدازآن باید تا 6 ماه صبر کرد.

سینوس لیفت باز (Open sinus Lift) :

این نوع جراحی سینوس در زمانی که به فضای بیشتر از 3 میلیمتر نیاز است انجام می‌شود و تقریباً به این صورت است که قبل از کاشت ایمپلنت جراحی سینوس انجام می‌شود و همین‌طور باید 4 ماه صبر کرد. بعد از این مدت‌زمان دوباره باید یک جراحی سینوس بسته نیز انجام شود.

رادیوگرافی تخصصی ایمپلنت :

برای جراحی سینوسی نیاز به رادیوگرافی است. رادیوگرافی مورد نیاز برای این است که عرض استخوان را بتوان تشخیص داد. با وجود این تصاویر علاوه بر تشخیص عرض استخوان فک، رابطه عصب تحتانی فکی و سینوس ماگزیلا و زاویه استخوان و چانه ای دیده می‌شود.

ناگفته نماند که رادیو گراف خوب نیز ممکن است خطا داشته باشد و کامل نباشد بنابراین برای کاشت ایمپلنت دندان بایستی مشاهدات بالینی نیز در نظر گرفته شود و در صورت نیاز در حین جراحی سینوسی بایستی رادیو گراف تکمیلی صورت گیرد.

شناسایی تیپ‌های مختلف استخوان جهت تخمین طول ایمپلنت :

یکی از مواردی که جزو تجربه محسوب می‌شود شناسایی تیپ استخوان‌هاست. شناختن تیپ استخوان در حین کار بر اساس تجربه انجام می‌شود. بیشتر مواقع در هنگام بیرون آوردن دندان و یا در زمان دریل کردن استخوان نیز می‌توان نوع استخوان را تشخیص داد.

تیپ یک استخوان (Type 1)

این نوع از استخوان‌ها از تراکم زیادی برخوردارند و همین امر موجب شده که پیچش ایمپلنت دندان در آن کار دشواری شود. به خاطر وجود این تراکم بالا، بایستی سایز حفره با سایز ایمپلنت نزدیک به هم باشند تا موجب تنش زیاد بین فیکسچر و ایمپلنت نشود. چنانچه فشار زیاد یعنی بیشتر از60 نیوتن وارد شود، باعث عدم خون رسانی می‌شود؛ که همین عدم خون رسانی موجب جوش نخوردن ایمپلنت می‌شود.

علاوه بر این مواردی که گفته شد وجود اصطکاک زیاد فیکسچر با استخوان می‌تواند باعث ساییدگی فیکسچر ایمپلنت شود و در آخر اتصالی مطلوبی بین ایمپلنت و فیکسچر به وجود نمی‌آید.

تیپ دو استخوان (Type 2)

این مدل از استخوان مانند تیپ یک از تراکم بالا برخوردار است و همین‌طور حفره باید به‌اندازه‌ی ایمپلنت باشد. تنها فرق انها این است که در آخرین مرحله کرست استخوان وارد می‌شود تا ایمپلنت گیر خوبی داشته باشد همچنین هزینه ان مانند قیمت ایمپلنت دندان نیز بالاست.

تیپ سه استخوان (Type 3)

این مدل از استخوان‌ها از تراکم کمتری برخوردارند و همین در نوع استخوان ها مرحله‌ی آخر دریل برای کاشت ایمپلنت نباید انجام شود تا پیچ ایمپلنت خود باعث زیادشدن تراکم استخوان شود.

در برخی افراد استخوان بالایی مقاومت خوبی دارد ولی استخوان داخلی مقاومت کمی دارد در این وضعیت بایستی دو دریل آخرانجام نشود یا تنها در قسمت استخوان بالایی انجام شود. بنابراین برای موفقیت ایمپلنت بایستی استخوان‌ها به‌طور کامل برسی شود.

تیپ چهار استخوان (Type 4)

در این نوع استخوان تراکم کمی وجود دارد که به همین خاطر باید دریل کاری خیلی کم انجام شود یعنی به‌اندازه‌ای باشد که فیکسچر بتواند وارد شود. مقدار حفره‌ای که نیاز است خود به وسیله فیکسچر انجام می‌شود. البته در برخی موارد ممکن است به پودر استخوان نیاز شود.

 تیپ پنج استخوان (Type 5)

این نوع از استخوان به‌طور کامل شکل نگرفته است و تنها در صورتی می‌توان در آن کاشت ایمپلنت انجام داد که استخوان انتهایی آن مکم باشد تا فیکسچر ایمپلنت بتواند به آن وصل شود. ولی کاشت ایمپلنت برای این نوع استخوان توصیه نمی‌شود.

برچسب ها: ایمپلنت دندان
دسته ها: حتما بدانید..

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.